Δημοφιλείς αναρτήσεις

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Ένας μύθος..που ακούει στο όνομα Sema Yildiz στη Θεσσαλονίκη 3-4/12/2011

Διήμερο Σεμινάριο Turkish Belly Dance & Turkish Roman/Gypsy Dance με τη διάσημη τουρκάλα χορεύτρια και δασκάλα Sema Yıldız στο Εργαστήρι Χορού της Kοιλιάς «AL NUR» στις 3-4 Δεκεμβρίου 2011

Εργαστήρι Χορού της Kοιλιάς «AL NUR»

Αμβροσίου 5 Κέντρο/Θεσσαλονίκη

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής : 2310532252 info@nefes.gr , website: www.nefes.gr

Γεννήθηκε στην περιοχή Fatih της Κωνσταντινούπολης. Τη δεκαετία του 60’ στην Τουρκία οι ινδικές ταινίες της εποχής ήταν της μόδας . Το μικρό κορίτσι που αργότερα θα γινόταν γνωστό με το καλλιτεχνικό τού όνομα Sema Yıldız, στόλιζε το κεφάλι του με τούλια σαν την πρωταγωνίστρια αυτών των ταινιών Nargis, τραγουδούσε τα τραγούδια της και χόρευε ανάμεσα στα δένδρα στον κήπο του σπιτιού του. Όταν μετακόμισε μαζί με την οικογένεια της στο καινούριο τους σπίτι στην Karagümrük, κολλούσε στα χέρια της κέρματα , μάζευε τη φούστα της στη μέση και χόρευε με τις τσιγγάνες φίλες της. Σε αυτήν τη περιοχή τα σπίτια ήταν ανοιχτά στο κοινό, ενώ τα κορίτσια χόρευαν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας έπαιζαν μουσική. Μία μέρα που χόρευε πάλι μαζί με τη ζωντανή ορχήστρα, την ανακάλυψε ο μάνατζερ Sadri Bey, ήταν 13 ετών. Η πρώτη της στολή ήταν μία Bella. Στα χρόνια που ακολούθησαν χόρεψε σε αμέτρητες μουσικές σκηνές και συνεργάστηκε με πολλούς μαέστρους. Με το ξεχωριστό ινδικό-τούρκικο της στυλ είχε καθιερωθεί στα μεγαλύτερα κέντρα της Πόλης. Συνεργάστηκε με τον μεγάλο τούρκο τραγουδιστή Zeki Müren. Άρχισε να παίζει στις τουρκικές ταινίες που έκαναν οι διάσημοι σκηνοθέτες της εποχής όπως οι Ümit Utku και Türker İnanoğlu.

H Αμερικανίδα δασκάλα χορού Magaña Baptiste , ιδρυτής της San Francisco Royal Academy of Belly Dance της παλιότερης σχολής χορού της Ανατολής στο San Francisco, ερευνώντας σε όλη τη Μέση Ανατολή το χορό της κοιλιάς και έχοντας γνωρίσει όλες τις γνωστές δασκάλες, αναφέρει για την Sema Yıldız : « είναι δύο διαφορετικά πράγματα το να χορεύεις και το να διδάσκεις χορό. Όλοι μπορούν να χορέψουν ή να μάθουν όμως το να διδάξεις χορό είναι μία άλλη δουλειά και αυτήν τη δουλειά η Sema Yıldız την ξέρει πολύ καλά.»

Το 1979 έπαιξε στη τελευταία της ταινία "Ferhat ile Şirin" μαζί με τη διάσημη πρωταγωνίστρια του τουρκικού κινηματογράφου Türkan Şoray. Εκτός από την Πόλη, χόρεψε στη Συρία, στο Ιράν και σε δέκα τέσσερεις ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ αυτών το Βέλγιο, Γερμανία , Ολλανδία, Ιταλία, Αγγλία κ.α.

Από το 1994 διδάσκει χορό σε όλο τον κόσμο. Ανάμεσα στις μαθήτριες της βρίσκονται και φτασμένες χορεύτριες όπως η διάσημη αμερικανίδα Eva Çernik.

Πάρτε μια ιδέα εδώ.

Το Εργαστήρι Τεχνών & Πολιτισμού "Nefes" για να τιμήσει τη μεγάλη δασκάλα Sema θδιοργανώνει μια βραδιά χορού την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011, στις 10 μ.μ. συμμετέχουν πόλλες χορεύτριες από τη Θεσσαλονίκη και από την Αθήνα. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Εργαστηρίου Τεχνών & Πολιτισμού " Nefes" στο κεντρό της Θεσσαλονίκης. Αναλυτικό πρόγραμμα της εκδήλωσης θα ανακοινωθεί σύντομα.

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Κόκκινη κλωστή δεμένη…..

Όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν την αγάπη, που έχω για τα μικρά παιδιά, και το ανεκπλήρωτο όνειρό μου να γίνω δασκάλα ή νηπιαγωγός. Αφού δεν έχω, τώρα, την υπομονή ή και τα κότσια να κάτσω να διαβάσω, για να καταρτιστώ πανεπιστημιακώς ή μέσω κάποιας σχολής, αποφάσισα να κάνω διάφορα πράγματα, να παραμένω κοντά στον κλάδο παιδί. Ρωτώντας, ψάχνοντας βρήκα και ξεκίνησα ένα σεμινάριο αφήγησης παραμυθιού με την Ανθή Θάνου, Τα συναισθήματά μου απερίγραπτα, η μέχρι τώρα εντύπωση; Δεν έχω λόγια. Παρόλο, που το σεμινάριο γίνεται κάθε Τετάρτη και τρέχω όλη μέρα, δουλειά, σεμινάριο και χορό, όταν φτάνω σπίτι είμαι τόσο χαρούμενη και τόσο γεμάτη, που η κούραση μου λουφάζει στον πάγκο και δεν κουνιέται…

Το σεμινάριο είναι βιωματικό και στο κλείσιμό του η Ανθή μας λέει και μια ιστορία – παραμύθι.

Χθες, λοιπόν, μας αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, είναι ένα αρμένικο παραμύθι. Βέβαια, η Ανθή, ως χαρισματική αφηγήτρια, μας άφησε αποσβολωμένους. Εσείς, απλώς, θα διαβάσετε την ιστορία, γιατί και μόνη είναι συγκλονιστική (τουλάχιστον για μένα).

Μια φορά και έναν καιρό χάθηκε η Δικαιοσύνη…

Οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια περνούσαν μα η Δικαιοσύνη δεν εμφανιζόταν και η ανομία που κυριαρχούσε παίδευε τον κόσμο…

Μια μέρα ένας πολεμοχαρής άρχοντας είπε πως εγώ με σπαθιά και όπλα, που έχω θα φέρω πίσω τη Δικαιοσύνη, έτσι λοιπόν κίνησε να πάει να την φέρει…πέρασε πόλεις και χωριά, δρόμους και δρομάκια μα τη Δικαιοσύνη δεν τη βρήκε…

Μετά ένας πλούσιος είπε πως θα πάει εκείνος να βρει τη Δικαιοσύνη, τα πλούτη του ήταν ικανά να τη φέρουν πίσω…κίνησε κ αυτός μας δεν κατάφερε να βρει την Δικαιοσύνη…

Μετά από πολύ καιρό, ένας γέρος έχοντας στο χέρι του ένα μικρό μπουκαλάκι ξεκίνησε να πάει κ αυτός για να βρει τη Δικαιοσύνη, όλοι γέλασαν μόλις τον είδαν, αλλά εκείνος είχε πίστη πως μπορούσε να την βρει και να τη φέρει πίσω…Στο μπουκαλάκι του είχε το αίμα, τον ιδρώτα και τα δάκρυα των απλών ανθρώπων που υπέφεραν από την εξαφάνισή της…

Πέρασε κάμπους και βουνά, θάλασσες και ποτάμια μα οι μέρες περνούσαν κ δεν μπορούσε ούτε αυτός να βρει τη Δικαιοσύνη…στο τέλος κουρασμένος κ απογοητευμένος έκατσε πάνω σε ένα βράχο κ έτσι εκνευρισμένος όπως ήταν πέταξε το μπουκαλάκι του πάνω στο βράχο….το υγρό που είχε χύθηκε κ ξάφνου εμφανίστηκε ένα πυκνό σύννεφο καπνού….Όταν ο καπνός διαλύθηκε εμφανίστηκε ένα κοριτσάκι!

“Ποια είσαι εσύ?”, ρώτησε ο γέροντας

“Εγώ είμαι η Διαμαρτυρία! Και θα σε βοηθήσω να βρούμε τη Δικαιοσύνη”, απάντησε το κοριτσάκι

Χάρηκε ο γέροντας κ αποφάσισε πως πρέπει να συνεχίσει να ψάχνει για τη Δικαιοσύνη. Έτσι λοιπόν πιάστηκαν χέρι χέρι και ξεκίνησαν κ πάλι να ψάχνουν….

Γύρισαν όλο τον κόσμο μα μάταια…πουθενά δεν την βρήκαν…

Έφτασαν στο τέλος του κόσμου, απογοητευμένοι και στενοχωρημένοι…εκείνη τη στιγμή είδαν να βγαίνει από το πλήθος μια νεαρή κυρία που στο ένα χέρι της κρατούσε ένα σπαθί και στο άλλο χέρι της μια ζυγαριά!!!

“Η Δικαιοσύνη”, είπαν και οι δυο τους με μια φωνή!

“Ναι, η Δικαιοσύνη είμαι”, απάντησε η γυναίκα

“Σε ψάχναμε σε όλη τη γη, πρέπει να έρθεις μαζί μας! Ο κόσμος υποφέρει από τότε που εξαφανίστηκες”, της είπε ο γέροντας

“Δεν μπορώ να έρθω ακόμα! Θα έρθω όταν το μικρό κοριτσάκι που κρατάς μεγαλώσει!”, απάντησε η γυναίκα

Πραγματικά όποτε πέσει στην αντίληψή σας, κάποια εκδήλωση με αφηγήτρια την Ανθή Θάνου, μη τη χάσετε!!